6,5 εκατομμύρια μωρά έχουν γεννηθεί με εξωσωματική γονιμοποίηση

Τεράστια βήματα προόδου στη θεραπεία της υπογονιμότητας έχουν γίνει τα 38 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τη γέννηση της Louise Brown, του πρώτου παιδιού που ήρθε στον κόσμο με εξωσωματική γονιμοποίηση.

Στο τελευταίο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) στο Ελσίνκι ανακοινώθηκε ότι 6,5 εκατομμύρια παιδιά έχουν έρθει στον κόσμο με εξωσωματική γονιμοποίηση.

Ποιες είναι οι τελευταίες εξελίξεις στην εξωσωματική γονιμοποίηση;

1. Τα νέα θεραπευτικά πρωτόκολλα που εφαρμόζονται, κάνουν την εξωσωματική γονιμοποίηση εύκολη και προσιτή σε όλες τις γυναίκες, με πολύ μικρότερο αριθμό ενέσεων και χαμηλότερο κόστος. Είναι πλέον δυνατόν να γίνει προσπάθεια εξωσωματικής με τη χρήση μόνο τριών υποδόριων ενέσεων.  Πρόσφατα κυκλοφόρησε ανασυνδυασμένη γοναδοτροπίνη (κοριφολλιτροφίνη-α) και μία ένεση αντικαθιστά ολόκληρη εβδομάδα ενέσεων. Περίπου στις μισές περιπτώσεις δε χρειάζεται περαιτέρω αγωγή, ενώ έχει ισάξια ποσοστά επιτυχίας.

 

2. Η τεχνική της μοκρογονιμοποίησης (ICSI) έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα. Στην ICSI επιλέγουμε ένα σπερματοζωάριο και με το εγχύουμε απευθείας στο κυτταρόπλασμα του ωαρίου. Η ICSI χρησιμοποιείται παγκοσμίως με μεγάλη επιτυχία για να αντιμετωπίσει την σοβαρή ολιγο-ασθενο-τερατοζωοσπερμία. Επίσης μπορεί να αντιμετωπίσει με επιτυχία και την πλήρη απουσία σπερματοζωαρίων στο σπερματικό υγρό.

Η μέθοδος ICSI χρησιμοποιείται πλέον παγκοσμίως στα 2/3 περίπου των περιπτώσεων εξωσωματικής γονιμοποίησης.

 

3. Τα σύγχρονα φάρμακα της εξωσωματικής γονιμοποίησης με τα μέχρι στιγμής δεδομένα δεν φαίνεται να επιβαρύνουν την πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου μαστού, ωοθηκών ή ενδομητρίου. Μεγάλες μελέτες που έγιναν στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία ανέλυσαν τις περιπτώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ασθενών που χρησιμοποίησαν φάρμακα εξωσωματικής και δεν έδειξαν συσχέτιση των φαρμάκων της εξωσωματικής με κακοήθεια. Ορισμένες μελέτες μάλιστα κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα με προηγούμενες: η χρόνια υπογονιμότητα κατατάσσει τις ασθενείς σε μία κατηγορία υψηλότερου κινδύνου σε σχέση με το γενικό πληθυσμό και η γέννηση παιδιού περιορίζει το σχετικό κίνδυνο (A.Venn et all Lancet, Vol 354)

4. Η προεμφυτευτική γενετική διάγνωση (PGD) μας δίνει την ευκαιρία, να διαγνωστούν εκατοντάδες κληρονομικές γενετικές ασθένειες με την ανίχνευση του γενοτύπου των εμβρύων πριν ακόμα ξεκινήσει η εγκυμοσύνη. Αυτό είναι δυνατό όταν, μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF), γίνει η διάγνωση των παθολογικών και φυσιολογικών εμβρύων, στο διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ ωοληψίας και εμβρυομεταφοράς. Έτσι, μόνο τα έμβρυα τα οποία είναι φυσιολογικά, θα μεταφερθούν για εμφύτευση στη μητέρα και η εγκυμοσύνη μπορεί να αρχίσει χωρίς την ανησυχία για μία πιθανή διακοπή της κύησης μετά από μία βεβαρημένη διάγνωση. Η τεχνική αυτή μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε τη διάγνωση στο στάδιο που το έμβρυο είναι ακόμα μόλις στα οκτώ κύτταρα ή στο στάδιο της βλαστοκύστης.

Νιώθω περήφανη που έκανα τις πρώτες προεμφυτευτικές γενετικές διαγνώσεις παγκοσμίως στο Hammersmith Hospital του Λονδίνου το 1990. Παρά τον υψηλό κίνδυνο μετάδοσης φυλοσύνδετων γενετικών παθήσεων, γεννήθηκαν τα πρώτα δύο υγιέστατα κορίτσια, η Danielle και η Natalie (φωτογραφία) και ακολούθησαν χιλιάδες στο κέντρο μας και σε όλο τον κόσμο.

Η προεμφυτευτική διάγνωση έχει βοηθήσει χιλιάδες οικογένειες στον κόσμο να γεννήσουν ένα υγιές παιδί.

5. Η προεμφυτευτική διάγνωση (PGD) είναι μία έγκυρη και καταξιωμένη διαγνωστική τεχνική. Ο προεμφυτευτικός χρωμοσωμικός έλεγχος (PGS) είναι κάτι διαφορετικό: είναι το screening των χρωμοσωμάτων ενός εμβρύου πριν την εμβρυομεταφορά. Στηρίζεται στη θεωρία ότι εάν ένα έμβρυο έχει φυσιολογικά χρωμοσώματα, έχει αυξημένες πιθανότητες να εμφυτευθεί στη μήτρα και να δώσει ένα υγιές παιδί. Η μέθοδος PGS λοιπόν, προτείνει το screening των χρωμοσωμάτων σε όλα τα έμβρυα πριν την εμβρυομεταφορά  τους, ώστε να μεταφέρουμε μόνο τα χρωμοσωμικά υγιή έμβρυα και όχι αυτά που δείχνουν ανωμαλίες. Η θεωρία όμως από την πράξη διαφέρουν. Με τη μέθοδο PGS μπορεί να διαγνώσουμε ως παθολογικά έμβρυα τα οποία έχουν απλώς μωσαϊκισμό και θα διορθωθούν προς φυσιολογικά στη διάρκεια της αναπτυξιακής τους πορείας.

 

 

Από τότε που ο Sir Robert Edwards (στη φωτογραφία είμαστε μαζί στο 1ο Συνέδριο για την Προεμφυτευτική Διάγνωση) έκανε την πρώτη εξωσωματική γονιμοποίηση παγκοσμίως, η εξωσωματική γονιμοποίηση εξελίσσεται συνεχώς και αντιμετωπίζουμε με επιτυχία όλο και περισσότερα σοβαρά προβλήματα όπως η ανεξήγητη υπογονιμότητα, οι καθ’ έξιν αποβολές και η αζωοσπερμία, χαρίζοντας ελπίδα στα ζευγάρια που θέλουν να αποκτήσουν παιδί.