Παγκόσμια Hμέρα Ωκεανών, μικροπλαστικά και υπογονιμότητα.

Παγκόσμια Hμέρα Ωκεανών, μικροπλαστικά και υπογονιμότητα.

Τα πλαστικά όταν βρεθούν στη θάλασσα με την επίδραση του
ηλιακού φωτός, των κυμάτων και του ανέμου, διασπώνται σε μικρά
σωματίδια, τα μικροπλαστικά. Αυτά είναι μη βιοδιασπώμενα και
λειτουργούν σαν φορείς ρύπων του περιβάλλοντος, μπορούν να
καταναλωθούν από τον άνθρωπο με νερό, τρόφιμα και κατά την
αναπνοή και συσσωρεύονται στους ανθρώπινους ιστούς με
πολλαπλούς κινδύνους για την υγεία μας.

Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η έκθεση μας σε μικροπλαστικά
επιβαρύνει πολύ την ανθρώπινη αναπαραγωγή και ειδικά την
ανδρική υπογονιμότητα, επηρεάζοντας σημαντικά την ποσότητα
και ποιότητα το σπερματοζωαρίων. Γνωρίζουμε εδώ και χρόνια ότι
η ρύπανση του περιβάλλοντος προκαλείται από χημικές ουσίες, οι οποίες, μεταξύ άλλων, που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα καθώς
μιμούνται την δραστηριότητα των ορμονών και παρεμβαίνουν έτσι
με πολλαπλούς μηχανισμούς στις βασικές
ενδοκρινικές λειτουργίες.

Οι χημικές αυτές ουσίες που μιμούνται την δράση των
φυσιολογικών οιστρογόνων, τα ψευδοοιστρογόνα, μπλοκάρουν και
μπερδεύουν τους υποδοχείς οιστρογόνων του σώματος μας
δημιουργώντας σοβαρά ενδοκρινικά προβλήματα.

Ήδη γνωρίζουμε ότι αρκετά εντομοκτόνα, καλλυντικά, πρόσθετα
τροφών, πλαστικά και PVC έχουν ψευδοοίστρογονική  δράση.

Ήδη στον άνθρωπο, τα μικροπλαστικά έχουν βρεθεί σε πολλά βιολογικά
δείγματα, όπως στο αίμα, στα ούρα, σε πτύελα, στο μητρικό γάλα,
στους πνεύμονες και το παχύ έντερο.

Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι τα μικροπλαστικά έχουν
εντοπιστεί και στον ανθρώπινο πλακούντα και στο μηκώνιο, κάτι
που δείχνει την άμεση έκθεση των εμβρύων σε αυτές τις ουσίες και
φυσικά προξενεί σοβαρές ανησυχίες για την τοξικότητα και τις
μακροπρόθεσμες συνέπειες κατά την ανάπτυξη του ανθρώπου.
Επίσης η έκθεση αρσενικών τρωκτικών
σε μικροπλαστικά μέσω της τροφής οδηγεί σε συσσώρευση των
ουσιών αυτών στον όρχι, διαταράσσοντας το σπερματικό επιθήλιο,
ανεβάζοντας το οξειδωτικό στρες, αυξάνοντας την δυσλειτουργία
των μιτοχονδρίων και μειώνοντας την παραγωγή ανδρογόνων
στους όρχεις και τα επίπεδα της τεστοστερόνης, κάτι που οδηγεί σε
μειωμένη ποσότητα και ποιότητα σπερματοζωαρίων. Επειδή η
ανδρική γονιμότητα εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό και από γεγονότα
επιγενετικού προγραμματισμού κατά τη διάρκεια της σπερματογένεσης, αυτά μπορούν να διαταχθούν μετά την έκθεση σε τοξικές ουσίες.

Εκτός από τις πολυάριθμες μελέτες που δείχνουν την πτώση του
αριθμού και της ποιότητας των σπερματοζωαρίων στο δυτικό
κόσμο από το 1950 μέχρι σήμερα, φαίνεται ότι η εκθετική αύξηση
της παραγωγής και χρήσης πλαστικού σε παγκόσμιο επίπεδο
συμπίπτει με την πτώση του σπέρματος που φαίνεται να είναι πιο
έντονη από το 2000 και μετά.

Παγκόσμια Hμέρα Ωκεανών, μικροπλαστικά και υπογονιμότητα.

Τα μικροπλαστικά έχουν μορφολογικά χαρακτηριστικά που τα
καθιστούν όχημα για επιπλέον χημικά και ρύπος με ορμονική
δράση και οι επιδράσεις αυτών δεν έχουν ακόμα κατανοηθεί
πλήρως. Επιπρόσθετα, επειδή τα μικροπλαστικά ποικίλλουν σε
σχήμα, μέγεθος και χημική σύνθεση, είναι πιθανόν μερικοί τύποι να
είναι πολύ πιο επιβλαβείς από άλλους και η συνδυασμένη δράση
τους με τα χημικά μπορεί να προκαλεί πολύ μεγαλύτερη ζημιά απ’
ότι τα μικροσωματίδια από μόνα τους.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει λάβει μέτρα στην προσπάθεια να
μειωθούν τα μικροπλαστικά και να βελτιωθεί η υγεία των ωκεανών.
Τα επόμενα χρόνια προβλέπεται ότι τα πλαστικά στους ωκεανούς
θα είναι περισσότερα από τα ψάρια. Μεγάλο μέρος του πλανήτη
ήδη κολυμπά σε ωκεανό απορριπτόμενων πλαστικών με τις
γνωστές επιπτώσεις στην υγεία μας. Η επίδραση στην
αναπαραγωγική μας υγεία και δυνατότητα μεταφοράς αυτών των
προβλημάτων στις επόμενες γενιές είναι εκκωφαντική και δεν
μπορεί να αγνοηθεί από κανέναν μας.

 

 

Αν θέλεις να μαθαίνεις  τα πάντα για την φυσική γονιμότητα και την εξωσωματική γονιμοποίηση ακολούθησέ με στο Instagram ή κάνε like στη σελίδα μου στο facebook!

 

 

Amereh F, Babaei M, Eslami A, Fazelipour S, Rafiee M. The emerging risk of
exposure to nano(micro)plastics on endocrine disturbance and reproductive toxicity:
From a hypothetical scenario to a global public health challenge. Environ pollut
(2020) 261:114158. doi: 10.1016/j.envpol.2020.114158

Braun T, Ehrlich L, Henrich W, Koeppel S, Lomako I, Schwabl P, et al. Detection of
microplastic in human placenta and meconium in a clinical setting. Pharmaceutics.
(2021) 13(7):921. doi: 10.3390/pharmaceutics13070921

HouB,Wang F, LiuT,Wang Z. Reproductive toxicity of polystyrene microplastics: In
vivo experimental study on testicular toxicity in mice. J Hazard Mater (2021)
405:124028. doi: 10.1016/j.jhazmat.2020.124028

Jin H, Ma T, Sha X, Liu Z, Zhou Y, Meng X, et al. Polystyrene microplastics induced
male reproductive toxicity in mice. J Hazard Mater (2021) 401:123430. doi:
10.1016/j.jhazmat.2020.123430

Liu S, Liu X, Guo J, Yang R, Wang H, Sun Y, et al. The association between
microplastics and microbiota in placentas and meconium: The first evidence in
humans. Environ Sci Technol (2023) 57(46):17774–1778548. doi:
10.1021/acs.est.2c04706

Ragusa A, Matta M, Cristiano L, Matassa R, Battaglione E, Svelato A, et al. Deeply
in plasticenta: presence of microplastics in the intracellular compartment of human
placentas. Int J Environ Res Public Health (2022) 19(18):11593. doi:
10.3390/ijerph191811593

Ragusa A, Svelato A, Santacroce C, Catalano P, Notarstefano V, Carnevali O, et al.
Plasticenta: First evidence of microplastics in human placenta. Environ Int (2021)
146:106274. doi: 10.1016/j.envint.2020.106274

Wei Z, Wang Y, Wang S, Xie J, Han Q, Chen M. Comparing the effects of
polystyrene microplastics exposure on reproduction and fertility in male and female
mice. Toxicology. (2022) 465:153059. doi: 10.1016/j.tox.2021.153059

YangZS,BaiYL,JinCH,NaJ,ZhangR,GaoY,etal.Evidenceoninvasionofblood, adipose
tissues, nervous system and reproductive system of miceafterasingleoralexposure:
nanoplastics versus microplastics. BioMed Environ Sci (2022) 35(11):1025–37. doi:
10.3967/ bes2022.131