Netflix , Joy και η πρώτη εξωσωματική στον κόσμο.

Περίμενα με ενθουσιασμό να δω την ταινία του Netflix Joy πάνω στα πρώτα βήματά της εξωσωματικής γονιμοποίησης!

Θα παρακάμψω το ότι η ταινία, προσπαθώντας να εξηγήσει σε ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με την βιολογία, τις βασικές έννοιες , τείνει να υπεραπλουστεύει και να υποτιμά τον θεατή. Η περιπλοκότητά πίσω από κάθε βήμα πάνω στην καλλιέργεια και ανάπτυξη ενός οργανισμού στο εργαστήριο, και ειδικά ενός ανθρώπινου εμβρύου, είχε δεκαετίες σκληρής δουλειάς σε πολλά μοντέλα ζώων, από ασπόνδυλα μέχρι στο ποντίκι και τον πίθηκο. Ένα άλλο μειονέκτημα της ταινίας είναι οι επιστημονικές ανακρίβειες και οι ανυπόστατες λεπτομέρειες για την προσωπική ζωή της Jean Purdy (θέμα τεράστιο για τους φίλους της όπως ο καθηγητής Barry Bavister).

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα της ταινίας είναι ότι οι σεναριογράφοι δεν είχαν γνωρίσει ποτέ τον καθηγητή Robert Edwards. Ο Bob Edward’s ήταν μια ακτινοβόλα προσωπικότητα και από την πρώτη στιγμή που τον γνώριζες σε συνάρπαζε η παιδική του περιέργεια για τη ζωή και τη φύση και την επιστήμη, το πάθος του για να γνωρίσει και να εξερευνήσει όσο μπορούσε περισσότερα, το χιούμορ του, η επιμονή του και η ανάγκη του να βοηθήσει τους ανθρώπους. Πάντα έλεγε ότι το “Το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο είναι ένα παιδί”.

Εκτός από την πρώτη εξωσωματική, Ο καθηγητής Edwards προέβλεψε την προεμφυτευτική διάγνωση στον άνθρωπο, την δωρεά ωαρίων, την παρένθετη μητρότητα και πολλές από τις εξελίξεις του εργαστηρίου που σήμερα θεωρούμε δεδομένες. Σαν χαρακτήρας ήταν απλός, εξαιρετικά προσιτός, με αυθόρμητο γέλιο και με το κλασσικό βρετανικό χιούμορ. Δοτικός με όλους τους φοιτητές του. Μετά από τόσα χρόνια θυμάμαι ακόμα με συγκίνηση τον χρόνο που μου αφιέρωσε, όταν πήγα, μιλώντας ελάχιστα αγγλικά, να τον ρωτήσω για το πως πρέπει να προχωρήσω για να γίνω εμβρυολόγος. Μετά από 10 λεπτά με συζήτηση – καθαρή έμπνευση αποφάσισα ότι έτσι θέλω να ζήσω.

Είναι σημαντικό το ότι η ταινία έδειξε τα ζευγάρια και ειδικά τις γυναίκες , που με μεγάλη αυταπάρνηση, προχώρησαν σε μια διαδικασία που τους είχαν εξηγήσει από την αρχή πως πιθανώς να μην πετύχει ποτέ. Βλέποντας την ταινία βρήκα ότι είναι σημαντική στο ότι δείχνει μια πτυχή από έναν επιστημονικό αγώνα ειδικά σε ένα πρόβλημα που δεν έχει απαντηθεί ακόμα πλήρως.

Αυτό που σκέφτομαι συχνά είναι πως θα ήταν αδύνατον η πρώτη εξωσωματική γονιμοποίηση να είχε γίνει τώρα. Πάνω από 152 εμβρυομεταφορές έγιναν χωρίς κανένα αποτέλεσμα και υπήρχε μία εξωμήτριος κύηση. Φοβάμαι ότι οι σημερινές καταστάσεις και περιορισμοί θα σταματούσαν πολύ γρήγορα οποιαδήποτε τέτοια προσπάθεια. Και θα στερούσαν τον κόσμο από τα 12 εκατομμύρια παιδιά που έχουν γεννηθεί μέχρι σήμερα με εξωσωματική γονιμοποίηση.

Και θα είχαμε στερηθεί όλοι μας από την μοναδική γνώση που έχουμε αποκομίσει για το μαγικό αυτό τομέα!